Mechanizacja prac w magazynach

Podstawową funkcją magazynów jest uczestnictwo w obrocie towarów. Jak to już wspomnieliśmy, prace związane przyjmowaniem, przechowywaniem, a następnie wydawaniem towarów są pracochłonne i uciążliwe. Ponieważ naturalną skłonnością człowieka jest ułatwianie sobie pracy, w miarę postępu technicznego następowało sukcesywne ułatwianie prac wykonywanych w magazynach.

Nietrudno domyślić się, że bezpośredni wpływ na organizację pracy w magazynach miała, z jednej strony, wielkość jednostek transportowych, a z drugiej strony, historyczny rozwój środków transportowych. Przez długi okres waga jednostki transportowej była bezpośrednio uzależniona od wielkości i ciężaru, jaki mógł samodzielnie przenieść robotnik. Przez wiele lat była to skrzynia o ciężarze ok. 50 kg. Do wielkości takiej jednostki transportowej dostosowano zarówno parametry pojazdów transportowych (wielkości skrzyń ładunkowych), jak i rozmiary półek w regałach magazynowych.

Duża pracochłonność prac przeładunkowych, spowodowana wielkością jednostek transportowych dostosowanych do możliwości ludzkich, zmuszała do szukania rozwiązań usprawniających je. Szczególny problem wiązał się z ułatwieniem prac związanych z obrotem towarami drobnymi. Na skutek zmiennego charakteru „drobnicy” trudno było zmechanizować prace związane z jej obrotem. Ale wraz z rozwojem technicznym w tej dziedzinie nastąpił również postęp. Pojawił się pomysł, aby towar drobny w opakowaniu jednostkowym był zbiorczo pakowany do kolejnego opakowania, które stanowiłoby uniwersalną jednostkę transportową. Tylko taki kierunek rozwoju zapewniał przyspieszenie prac przeładunkowych. Dodatkowo zastosowanie typowej jednostki transportowej (palety) umożliwiło zastosowanie uniwersalnej maszyny do przeładunku, czyli wózka widłowego. Współczesna jednostka transportowa (paleta) wraz z uformowanym na niej ładunkiem stanowi bardzo często tzw. jednostkę logistyczną.

W miarę rozwoju techniki zaczęto tworzyć coraz większe jednostki transportowe zarówno pod względem wymiarów, jak i ich ciężaru. Oprócz wspomnianego już systemu paletyzacji powstały jeszcze dwa inne systemy: pakietyzacja i konteneryzacja. Pakietami nazywa się bezpaletowe jednostki ładunkowe uformowane w takiej postaci, która umożliwia operowanie nimi podczas transportu i magazynowania. Cechą charakterystyczną pakietów jest to, że ich wymiary (bywa że tylko jeden z tych wymiarów np. długość) są większe od gabarytów typowej palety. Towary w pakietach są często spięte taśmą lub drutem. Pakiety są formowane w taki sposób, który umożliwia ich mechaniczny przeładunek, transport i składowanie. W formie pakietów tworzy się ładunki z artykułów dłużycowych lub arkuszowych. Wprowadzenie pakietów, oprócz ułatwienia prac przeładunkowych, pozwoliło również uzyskać inne korzyści. Poprzez użycie drutów i taśm zaoszczędzono na opakowaniach transportowych i jednostkowych. Kształt pakietów najczęściej umożliwia zaoszczędzenie powierzchni składowej dzięki ich piętrzeniu. Pozwala on również na zastosowanie zunifikowanego sprzętu przeładunkowego – co najwyżej wózki podnośnikowe należy wyposażyć w odpowiedni osprzęt.